معرفی کابل کراس اور ۷۷ بازدید

کابل کراس اور یا متقاطع، که همچنین با نام کابل کراس اور اترنت (Ethernet) نیز شناخته می شود، دو دستگاه شبکه ی اترنت را به یکدگیر متصل می کند. آنها ساخته شده اند تا به صورت موقت، در موقعیت هایی که برخی دستگاه های متصل کننده نظیر روتر وجود ندارند، ارتباط را در شبکه های هاست به هاست برقرار کنند. کابل های متقاطع تقریبا شبیه به کابل های پچ هستند، با این تفاوت که ساختار سیم کشی درون آنها با یکدیگر متفاوت است.

مقاله پیشنهادی به شما: انواع کابل های شبکه

کابل کراس اور چیست؟

یک کابل پچ معمولی می تواند دو دستگاه متفاوت، به عنوان مثال یک کامپیوتر و یک سوئیچ شبکه را به یکدیگر متصل کند. اما کابل کراس اور برعکس این کار را انجام می دهد، یعنی این کابل دو دستگاه از یک نوع را به یکدیگر متصل می کند.

دو طرف یک کابل پچ یا استریت (straight)را می توان تا زمانی که هر دو طرف آنها شبیه به یکدیگر باشد، به هر طریقی سیم کشی کرد. بر خلاف کابل های پچ، سیم کشی درون یک کابل متقاطع یا کراس اور، سیگنال های ارسال و دریافت را تغییر می دهد.

شما می توانید سیم های رنگی معکوس را از طریق کانکتور های RJ-45 در هر دو انتهای کابل مشاهده کنید:

  • کابل های استداندارد دارای دنباله ای مشابه از سیم های رنگی در هر سو می باشند.
  • در کابل های کراس اور، سیم های اول و سوم (شمارش از چپ به راست) علاوه بر دوم و ششم متقاطع هستند.

 

یک کابل متقاطع خوب و با کیفیت علامت های خاصی دارد که آن را از یک کابل استریت یا پچ متمایز می کند. بسیاری از آنها قرمز هستند و کلمه ی متقاطع یا «crossover» بر روی بسه بندی آنها چاپ شده است.

آیا شما به یک کابل کراس اور نیاز دارید؟

متخصصان تکنولوژی اطلاعات (IT) از کابل های کراس اور اغلب در دهه های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ استفاده می کردند؛ در آن زمان اترنت های شناخته شده و محبوب اغلب از اتصالات کابلی مستقیم در میان هاست ها پشتیبانی نمی کردند.

هر دو استاندارد های اترنت، یعنی نوع عادی و فست آن طراحی شده اند تا از سیم های مشخصی برای هر دو سیگنال های دریافتی و ارسالی استفاده کنند. این استاندارد ها به دو نقطه پایان برای ارتباط از طریق یک دستگاه متصل کننده احتیاج داشتند تا از به وجود آمدن اختلال به دلیل استفاده از یک سیم برای ارسال و دریافت جلو گیری کنند.

مقاله ی پیشنهادی به شما: آنچه باید درباره تکنولوژی شبکه اترنت بدانید

یک ویژگی اترنت که MDI-X نامیده می شود، امکان تشخیص خودکار برای جلوگیری از اختلالات سیگنالی را به وجود می آورد. این امر به اترنت این امکان را می دهد تا به صورت خودکار تشخیص دهد که دستگاه در سوی دیگر از کدام جریان سیگنال استفاده می کند، و بر همان اساس استفاده از سیم های دریافت و ارسال را تنظیم کند. توجه داشته باشید که برای استفاده از این ویژگی، تنها یک سوی اتصال به داشتن آن نیاز دارد.

اکثر روتر های پهنای باند خانگی (حتی مدل های قدیمی تر آنها) در اترنت خود از قابلیت MDI-X بهره برده اند. گیگابیت اترنت ها نیز همچنین MDI-X را به عنوان یک استاندارد به کار برده اند.

کابل های متقاطع تنها برای زمان اتصال دو دستگاه یا کلاینت اترنت، که هیچکدام از آنها برای گیگابیت اترنت طراحی نشده اند، مورد نیاز می باشند. دستگاه های مدرن اترنت امروزه می توانند به صورت خودکار استفاده از کابل های کراس اور را شناسایی کنند و بدون مشکل با آنها کار کنند.

نحوه استفاده از کابل های متقاطع

آنچه باید در نظر داشته باشید این است که شما تنها برای اتصالات شبکه ای مستقیم نیاز به استفاده از کابل های کراس اور دارید. به دلیل آنچه که بالا تر گفته شد، وصل کردن یک کامپیوتر به یک روتر قدیمی یا سوئیچ شبکه، با استفاده از یک کابل کراس اور به جای یک کابل معمولی می تواند باعث ایجاد اختلال شده و مانع از کارکردن صحیح لینک شود.

شما می توانید این کابل ها را از بسیاری از فروشگاه های لوازم الکترونیکی تهیه کنید. برخی از متخصصان آی تی همچنین ترجیه می دهند تا کابل های کراس اور خود را بسازند تا اینکه آن را از فروشگاه های دیگر تهیه کنند.

معرفی کابل کراس اور was last modified: تیر ۲۲ام, ۱۳۹۸ by Ali Mokhlesi

پاسخی بگذارید